Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ - http://agiooros.org



Προς Θεσσαλονικεις Α'

(ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 3)

Η αποστολή του Τιμόθεου
1 Διὸ μηκέτι στέγοντες εὐδοκήσαμεν καταλειφθῆναι ἐν ᾿Αθήναις μόνοι,  2 καὶ ἐπέμψαμεν Τιμόθεον, τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ διάκονον τοῦ Θεοῦ καὶ συνεργὸν ἡμῶν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ, εἰς τὸ στηρίξαι ὑμᾶς καὶ παρακαλέσαι ὑμᾶς περὶ τῆς πίστεως ὑμῶν,  3 τὸ μηδένα σαίνεσθαι ἐν ταῖς θλίψεσι ταύταις. αὐτοὶ γὰρ οἴδατε ὅτι εἰς τοῦτο κείμεθα·  4 καὶ γὰρ ὅτε πρὸς ὑμᾶς ἦμεν, προελέγομεν ὑμῖν ὅτι μέλλομεν θλίβεσθαι, καθὼς καὶ ἐγένετο καὶ οἴδατε.  5 διὰ τοῦτο κἀγὼ μηκέτι στέγων ἔπεμψα εἰς τὸ γνῶναι τὴν πίστιν ὑμῶν, μή πως ἐπείρασεν ὑμᾶς ὁ πειράζων καὶ εἰς κενὸν γένηται ὁ κόπος ἡμῶν.  6 ῎Αρτι δὲ ἐλθόντος Τιμοθέου πρὸς ἡμᾶς ἀφ' ὑμῶν καὶ εὐαγγελισαμένου ἡμῖν τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην ὑμῶν, καὶ ὅτι ἔχετε μνείαν ἡμῶν ἀγαθήν, πάντοτε ἐπιποθοῦντες ἡμᾶς ἰδεῖν καθάπερ καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς,  7 διὰ τοῦτο παρεκλήθημεν, ἀδελφοί, ἐφ' ὑμῖν ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει καὶ ἀνάγκῃ ἡμῶν διὰ τῆς ὑμῶν πίστεως·  8 ὅτι νῦν ζῶμεν, ἐὰν ὑμεῖς στήκητε ἐν Κυρίῳ.  9 τίνα γὰρ εὐχαριστίαν δυνάμεθα τῷ Θεῷ ἀνταποδοῦναι περὶ ὑμῶν ἐπὶ πάσῃ τῇ χαρᾷ ᾗ χαίρομεν δι' ὑμᾶς ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν,  10 νυκτὸς καὶ ἡμέρας ὑπερεκπερισσοῦ δεόμενοι εἰς τὸ ἰδεῖν ὑμῶν τὸ πρόσωπον καὶ καταρτίσαι τὰ ὑστερήματα τῆς πίστεως ὑμῶν;  11 Αὐτὸς δὲ ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ ἡμῶν καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν ᾿Ιησοῦς Χριστὸς κατευθύναι τὴν ὁδὸν ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς·  12 ὑμᾶς δὲ ὁ Κύριος πλεονάσαι καὶ περισσεύσαι τῇ ἀγάπῃ εἰς ἀλλήλους καὶ εἰς πάντας, καθάπερ καὶ ἡμεῖς εἰς ὑμᾶς,  13 εἰς τὸ στηρίξαι ὑμῶν τὰς καρδίας ἀμέμπτους ἐν ἁγιωσύνῃ ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων τῶν ἁγίων αὐτοῦ.  1 Γι’ αυτό, επειδή δεν αντέχαμε πια, προτιμήσαμε να εγκαταλειφτούμε στην Αθήνα μόνοι,  2 και στείλαμε τον Τιμόθεο, τον αδελφό μας και συνεργάτη του Θεού στο ευαγγέλιο του Χριστού, για να σας στηρίξει και να σας ενθαρρύνει στην πίστη σας,  3 ώστε κανείς να μην κλονίζεται μέσα στις θλίψεις αυτές. Γιατί εσείς οι ίδιοι ξέρετε ότι σ’ αυτό είμαστε ταγμένοι.  4 Και πράγματι, όταν ήμασταν κοντά σας, σας προλέγαμε ότι μέλλουμε να θλιβόμαστε, καθώς και έγινε και το ξέρετε.  5 Γι’ αυτό κι εγώ, επειδή δεν άντεχα πια, έστειλα να μάθω για την πίστη σας, μήπως σας πείραξε ο Πειραχτής και έγινε μάταια ο κόπος μας.  6 Αλλά μόλις τώρα ήρθε ο Τιμόθεος προς εμάς από εσάς και μας ανάγγειλε καλά νέα για την πίστη και για την αγάπη σας, και ότι έχετε αγαθή ανάμνηση για μας πάντοτε, ποθώντας πολύ να μας δείτε καθώς ακριβώς κι εμείς εσάς.  7 Γι’ αυτό, αδελφοί, παρηγορηθήκαμε από εσάς μέσω της πίστης σας, πάνω σ’ όλη την ταλαιπωρία και τη θλίψη μας,  8 γιατί τώρα ζούμε αν εσείς στέκεστε στον Κύριο.  9 Γιατί ποια ευχαριστία μπορούμε να ανταποδώσουμε στο Θεό για σας, για όλη τη χαρά που νιώθουμε για σας μπροστά στο Θεό μας,  10 καθώς δεόμαστε υπερβολικά νύχτα και ημέρα, για να δούμε το πρόσωπό σας και να καταρτίσουμε τις ελλείψεις της πίστης σας;  11 Και ο ίδιος ο Θεός και Πατέρας μας και ο Κύριός μας Ιησούς είθε να κατευθύνουν την οδό μας προς εσάς.  12 Κι εσάς ο Κύριος είθε να σας αυξήσει και να σας κάνει να περισσέψετε στην αγάπη ο ένας προς τον άλλο και προς όλους, καθώς ακριβώς και εμείς περισσεύουμε προς εσάς,  13 ώστε να στηρίξει τις καρδιές σας άμεμπτες στην αγιοσύνη μπροστά στο Θεό και Πατέρα μας κατά την παρουσία του Κυρίου μας Ιησού μαζί με όλους τους αγίους του. Αμήν. 


ΚΕΦΑΛΑΙΑ
1  2  3  4  5